|
o kamyonun kasasında olabilmek
1950’ler, 1960’lar dünyaya gelinebilecek en torpilli yıllardır.
Hele bu ülkede,
hele Ankara’da dünyaya gelenler,
gerçek dostluklarla, basit ama gerçek oyunlarla
çocukluğunu çocuk gibi geçirenler daha da şanslılardır.
Biz bir iş yaptık;
ne yapabileceğimizi bilmeden kolları sıvadık.
Adı: “evet; sevdik…” olan,
o muhteşem masumiyet döneminden,
o masmavi okyanustan birkaç damlayı anlatan,
kimisini besteleyip, kimisine de söz yazarak,
o zamanların Yeşilçam filmi gibi bir
“Müzikli Sunum” hazırladık
ve Atlantis gibi kaybolmuş bir dünyaya,
büyüklerin içindeki sonsuz saklambaçta,
çook uzaklara saklanmış o çocuğa ulaştık.
|
Önce dizlerimizin bağı çözülerek Ankara Üniversitesi,
Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Farabi Salonu’nda
sahneye çıktık.
Sunumumuz bittiğinde şaşkındık –
tüm izleyenler tek vücut olmuş, sanki o yıllara,
dünyalar kurduğumuz mahalledeki o duvara,
sokağa park etmiş o kamyonun kasasına
geri dönmüştük. |
|
|
|
|
|
18 Aralık 2009 Cuma akşamı saat 20:00’de, “evet;
sevdik…”i bu kez de “Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
Kemal Kurdaş Salonu”nda sergiliyoruz.
En başında yine dizlerimizin bağının çözüleceğini
biliyoruz.
Ama, acıları yaşamış, yalnızlaşmış olsalar da,
maskelerin arkasında, duvarların arasında kalsalar da,
bir torpilli kuşağın, “büyümeyi”, “çekinmeyi”, “küçük
hesapları” evde bırakıp,
kullanıcı adlarıyla değil,
kullanılmış kalpleriyle mahallemize,
o kamyonun kasasına koşa koşa gelmelerini,
en sonunda yeniden tek yürek olup, kucaklaşabilmeyi çok
istiyoruz.
|
 |
Bu sunum aşağıdan
sokağa çağıran bir parolalı ıslıktır.
O kamyonun kasasında bekliyoruz;
mandalina kabukları ceplerimizde.
Yıllar geçse de, acıları bilsek de,
hep aynı sevgiyle...
leyla çolakoğlu – soprano
düş hekimi yalçın ergir – yazar
http://www.ergir.com
mahalle:
http://www.ergir.com
|
O dönemi hiç bitirmemişlerden, “Ankaralı Olmak”ın yazarı
http://www.ergir.com/2008/ankarali_olmak.htm
sevgili “Öykücü”
Can Özoğuz, “bütün” biletli dostlara, gecenin anısı
olarak hazırladığı: “evet; sevdik..” tişörtleri
armağan edecektir;
hep eksik kalacak teşekkürlerimizle... |
|
